Niska cena wyjściowa Peugeota 308 drugiej generacji na rynku wtórnym bywa zwodnicza. Samochód kusi nowoczesną sylwetką, świetnym wyciszeniem i komfortem jazdy, ale wybór niewłaściwej jednostki napędowej potrafi zamienić oszczędności z zakupu w niekończące się pasmo wydatków warsztatowych. W tym modelu nie ma bezpiecznego zakupu „w ciemno” na podstawie samego rocznika czy niskiego wskazania licznika. Dwa egzemplarze z tego samego roku mogą okazać się skrajnie różnymi konstrukcjami: jeden bez problemu pokona 300 tysięcy kilometrów przy standardowej obsłudze, drugi zniszczy silnik przez łuszczący się pasek rozrządu lub pęknięty łańcuszek wałków przed upływem 100 tysięcy kilometrów.
Peugeot 308 II z rynku wtórnego – dla kogo będzie dobrym wyborem?
Kompaktowy Peugeot 308 II (kod fabryczny T9), produkowany w latach 2013–2021, zerwał z nieco ociężałą stylistyką i problemami jakościowymi swojego poprzednika. Oparty na platformie EMP2, zrzucił około 140 kg, zyskał znacznie bardziej precyzyjny układ jezdny i minimalistyczne wnętrze z charakterystyczną małą kierownicą oraz zegarami umieszczonymi na podszybiu (koncepcja i-Cockpit). Choć model ten zdobył prestiżowy tytuł Europejskiego Samochodu Roku 2014, po latach weryfikuje go bezlitosny rynek wtórny.
Najważniejsze atuty modelu
Dla kierowcy szukającego przestronnego, a zarazem zwinnego auta kompaktowego, odmiana kombi (SW) stanowi jedną z najciekawszych propozycji w segmencie C. Rozstaw osi zwiększony o 11 cm w porównaniu z hatchbackiem przełożył się bezpośrednio na pokaźną przestrzeń na nogi dla pasażerów tylnej kanapy oraz olbrzymi, ustawny bagażnik o pojemności od 610 do nawet 1660 litrów. Hatchback ma nieco ciaśniejszy drugi rząd siedzeń, lecz nadrabia to zwrotnością w aglomeracjach miejskich.
Kolejnym argumentem przemawiającym za francuskim kompaktem jest wysoki komfort resorowania połączony z bardzo dobrym wyciszeniem kabiny przy prędkościach autostradowych. Fotele – zwłaszcza w bogatszych wersjach Allure, GT Line czy GT – zapewniają doskonałe podparcie kręgosłupa w długich trasach. Dodatkowo model charakteryzuje się wzorowym zabezpieczeniem antykorozyjnym; nawet w najstarszych rocznikach z 2013 i 2014 roku fabryczny lakier i podwozie nie wykazują tendencji do rdzewienia, o ile auto nie uczestniczyło w niefachowo naprawionej kolizji.
Rynek wtórny w Polsce oferuje ogromny wybór egzemplarzy. Do dyspozycji są auta z polskich salonów (często poflotowe z pełną historią), jak i samochody sprowadzane z Francji, Belgii czy Niemiec. Dostępność relatywnie tanich części zamiennych oraz wysoka specjalizacja niezależnych warsztatów w naprawie aut grupy PSA ułatwiają codzienną eksploatację.
Sytuacje, w których trzeba zachować dystans
Peugeot 308 II nie jest samochodem dla każdego. Kierowcy przyzwyczajeni do całkowicie tradycyjnej ergonomii poczują się sfrustrowani obsługą niemal wszystkich funkcji – łącznie ze sterowaniem temperaturą i siłą nawiewu klimatyzacji – z poziomu powolnego, dotykowego ekranu multimedialnego. Pozycja za kierownicą i-Cockpit również wymaga przymiarki: w zależności od wzrostu i preferowanego ustawienia fotela, wieniec małej kierownicy może częściowo zasłaniać dolną część wskaźników.
Samochód ten zdecydowanie rozczaruje osoby poszukujące pojazdu „bezobsługowego”, w którym wymiany oleju dokonuje się sporadycznie, a kontrola stanu osprzętu sprowadza się do corocznego badania technicznego. Konstrukcje montowane pod maską 308 II są wrażliwe na jakość środków smarnych, interwały serwisowe oraz styl jazdy. Kupowanie egzemplarza wyłącznie w oparciu o najniższą cenę w ogłoszeniu niemal zawsze kończy się natychmiastowym wydatkiem rzędu kilku tysięcy złotych na naprawy układu oczyszczania spalin lub regenerację jednostki napędowej.
Pojazdy intensywnie eksploatowane w firmowych flotach handlowych, a także auta z miejską przeszłością o nieregularnym serwisie, niosą ze sobą gigantyczne ryzyko zmęczenia materiałowego. W 308 II rocznik w dowodzie rejestracyjnym schodzi na dalszy plan – decydujące znaczenie ma rodzaj silnika, rygorystycznie udokumentowana historia olejowa oraz to, czy poprzedni właściciel usunął wady fabryczne typowe dla danej wersji.
Kiedy benzynowy Peugeot 308 II ma sens, a kiedy lepiej go odpuścić?
Gama silników benzynowych w Peugeocie 308 II jest diametralnie różna w zależności od tego, czy patrzymy na jednostki trzycylindrowe, czy czterocylindrowe. Francuski producent postawił na ostry downsizing, co z perspektywy czasu przyniosło mieszane rezultaty pod kątem trwałości mechanicznej.
1.2 PureTech – oszczędny, ale tylko po twardej weryfikacji
Trzycylindrowy motor 1.2 PureTech (rodzina EB2) to dominująca jednostka benzynowa w tym modelu. Występuje w wersji wolnossącej (82 KM) oraz turbodoładowanej z wtryskiem bezpośrednim (110 i 130 KM). Odmiana 82-konna jest ospała, głośna przy wyższych prędkościach i sprawdzi się wyłącznie w powolnym ruchu miejskim. Warianty z turbosprężarką to z kolei konstrukcje dynamiczne, elastyczne od niskich obrotów i bardzo oszczędne – w trasie potrafią spalić poniżej 5,5 litra na 100 km.
Głównym problemem konstrukcyjnym jednostek 1.2 PureTech jest pasek rozrządu pracujący w kąpieli olejowej (tzw. mokry pasek rozrządu). W założeniu producenta miał on zapewniać cichą pracę i brak konieczności częstej wymiany. W rzeczywistości opary paliwa przedostające się do oleju silnikowego – szczególnie podczas krótkich miejskich tras na niedogrzanym silniku – wchodzą w reakcję chemiczną z gumą paska. Guma pęcznieje, parcieje, a jej mikroskopijne drobiny zaczynają się łuszczyć i trafiają bezpośrednio do miski olejowej.
Odpadające fragmenty paska zatykają smok olejowy (sitko pompy oleju). Konsekwencją jest drastyczny spadek ciśnienia smarowania, co prowadzi do zatarcia panewek, wałków rozrządu, a w skrajnych przypadkach zniszczenia turbosprężarki. Dodatkowo łuszczący się pasek odcina podciśnienie od pompy vacum, czego bezpośrednim skutkiem bywa nagła utrata wspom
agania hamulców podczas jazdy.

Przed sfinalizowaniem zakupu 1.2 PureTech trzeba wykonać prosty test: odkręcić korek wlewu
oleju i przy użyciu latarki ocenić stan widocznej części paska. Wszelkie widoczne spękania poprzeczne, postrzępione krawędzie lub struktura przypominająca spuchniętą gąbkę oznaczają konieczność natychmiastowej wymiany elementu oraz obligatoryjnego demontażu miski olejowej w celu oczyszczenia smoka. Profesjonalne warsztaty stosują do tego specjalny przymiar serwisowy wsuwany przez korek – jeśli pasek rozszerzył się pod wpływem chemii i nie mieści się w szczelinie sprawdzianu, silnik pracuje w strefie bezpośredniego zagrożenia zatarciem.
Zakup 1.2 PureTech ma uzasadnienie wyłącznie wtedy, gdy auto legitymuje się skróconym interwałem olejowym (maksymalnie co 10–12 tys. km lub co rok) na oleju o specyfikacji PSA B71 2312 lub nowszej B71 2297, a pasek był wymieniony na wersję o poprawionym składzie chemicznym w ciągu ostatnich 3–4 lat. W przeciwnym razie należy wkalkulować pakiet startowy obejmujący nowy rozrząd, płukanie układu smarowania, czyszczenie smoka oraz weryfikację pompy podciśnienia.
Sportowe warianty 1.6 THP i PureTech – dynamika z bagażem doświadczeń
Dla kierowców oczekujących prawdziwych osiągów producent przewidział jednostkę 1.6 THP/PureTech (seria Prince, opracowana wspólnie z BMW), montowaną w wersjach GT (205 KM) oraz GTi (250 i 270 KM). W Peugeocie 308 II silnik ten przeszedł istotne modyfikacje w porównaniu ze starszymi, wysoce awaryjnymi odmianami z lat 2007–2011.
Zastosowano trwalszy napęd łańcucha rozrządu, poprawiono chłodzenie i odmy, jednak specyfika bezpośredniego wtrysku paliwa pozostała niezmienna. Zawory dolotowe nie są omywane przez benzynę, co prowadzi do odkładania się nagaru w kanałach dolotowych. Objawia się to falowaniem obrotów, wypadaniem zapłonów pod pełnym obciążeniem i utratą mocy. Przed zakupem warto zweryfikować stan dolotu za pomocą kamery endoskopowej oraz sprawdzić zużycie oleju, które w wyeksploatowanych egzemplarzach bywa znaczne.
Warto kupić wersję benzynową, gdy:
- Roczne przebiegi nie przekraczają 12–15 tysięcy kilometrów, głównie w trybie mieszanym.
- Egzemplarz z silnikiem 1.2 PureTech ma rzetelnie udokumentowaną historię wymian oleju co 10–15 tys. km, a pasek rozrządu mieści się w fabrycznym wymiarze tolerancji.
- Szukasz odmiany GT lub GTi jako auta weekendowego z udokumentowanym serwisem u specjalisty od silników Prince.
Uważaj i raczej odpuść, gdy:
- Samochód serwisowano w trybie LongLife (wymiany oleju co 25–30 tys. km) – w 1.2 PureTech oznacza to niemal pewną degradację paska i odkładanie się nagaru w magistrali olejowej.
- Podczas uruchamiania zimnego silnika słychać głośny klekot łańcucha (w 1.6 THP) lub zapala się kontrolka niskiego ciśnienia oleju na ułamek sekundy (w 1.2 PureTech).
- Planujesz montaż instalacji LPG – bezpośredni wtrysk w wersjach turbo podnosi koszt instalacji, a delikatne głowice i specyfika układu smarowania nie sprzyjają zasilaniu gazem.
Diesel w Peugeocie 308 II – którą wersję wybrać do tras i dużych przebiegów?
Jednostki wysokoprężne HDi i BlueHDi to od lat najmocniejszy punkt oferty Grupy PSA. W modelu 308 II montowano trzy zasadnicze pojemności silników Diesla, które diametralnie różnią się konstrukcją, dynamiką oraz kosztami potencjalnych awarii osprzętu.
1.6 HDi / BlueHDi – złoty środek dla oszczędnych
Starsze wersje 1.6 e-HDi (8-zaworowe, m.in. 115 KM) z początku produkcji oraz późniejsze 1.6 BlueHDi (100 i 120 KM) to konstrukcje o znakomitej renomie. Charakteryzują się bardzo niskim spalaniem (często poniżej 4,5 l/100 km w trasie) oraz tanią regeneracją osprzętu. Wtryskiwacze elektromagnetyczne Bosch są trwałe i łatwo naprawialne, turbosprężarki wytrzymują przebiegi powyżej 250 tys. km, a filtr cząstek stałych FAP – dzięki zastosowaniu płynu katalitycznego Eolys – wypala się w niższej temperaturze niż filtry suche, co wydłuża jego żywotność w ruchu miejskim.
W odmianach BlueHDi wprowadzono jednak układ selektywnej redukcji katalitycznej (SCR) z płynem AdBlue. To newralgiczny punkt tego napędu: zintegrowany zbiornik z pompką i sterownikiem ulega awariom z powodu krystalizacji mocznika lub rozszczelnienia układu podciśnienia. Fabryczna naprawa w ASO polega na kosztownej wymianie całego modułu zbiornika, co generuje wydatek rzędu 4000–5500 zł (choć niezależne serwisy oferują dziś skuteczną regenerację pomp i elektroniki).
1.5 BlueHDi – nowoczesny, lecz obarczony fabryczną wadą rozrządu
Od końca 2017 roku jednostkę 1.6 zastąpiono 16-zaworowym silnikiem 1.5 BlueHDi (kod DV5, moce 100 i 130 KM). Silnik ten spełnia rygorystyczne normy Euro 6d-TEMP, ma świetną kulturę pracy i imponującą elastyczność, jednak na rynku wtórnym wymaga najwyższej ostrożności.

Pomiędzy wałkami rozrządu w głowicy pracuje krótki łańcuszek synchronizujący. W egzemplarzach wyprodukowanych do przełomu lat 2019 i 2020 producent stosował łańcuszek o szerokości 7 milimetrów. Element ten ulega przedwczesnemu rozciągnięciu, zaczyna uderzać o obudowę głowicy, a w skrajnych przypadkach pęka, doprowadzając do zderzenia zaworów z tłokami i całkowitej destrukcji jednostki napędowej. Pierwszym objawem awarii jest metaliczny szelest lub cykanie w górnej części silnika z lewej strony (od strony rozrządu) na biegu jałowym.
Peugeot wprowadził zmodyfikowany zestaw naprawczy ze wzmocnionym łańcuchem o szerokości 8 milimetrów, który wymaga jednak wymiany m.in. obudowy wałków i samych wałków. Zakup 308 II z silnikiem 1.5 BlueHDi bez potwierdzenia wymiany rozrządu na wariant 8 mm wiąże się ze stałym ryzykiem poważnej awarii mechanicznej.
2.0 BlueHDi – pancerny wybór na dalekie podróże
Najtrwalszą i najbardziej bezproblemową jednostką w całej gamie Peugeota 308 II jest dwulitrowy diesel 2.0 BlueHDi o mocy 150 KM (później 177–180 KM w odmianie GT). To konstrukcja sprawdzona przez miliony kilometrów w różnych modelach koncernu. Posiada potężny moment obrotowy (370–400 Nm), który zapewnia doskonałe osiągi przy zachowaniu zużycia paliwa rzędu 5–6 litrów na 100 km na autostradzie.
Silnik ten pozbawiony jest wady łańcuszka znanej z jednostki 1.5, a dół silnika uchodzi za niemal niezniszczalny. Głównym problemem pozostaje, analogicznie jak w mniejszym bracie, układ wtrysku AdBlue oraz naturalne zużycie dwumasowego koła zamachowego w autach ze skrzynią ręczną.
Kryteria wyboru diesla w pigułce:
- Wybierz 1.6 HDi/BlueHDi, jeśli priorytetem są możliwie najniższe koszty bieżącego serwisu i eksploatacja podmiejska.
- Wybierz 2.0 BlueHDi, gdy auto ma służyć do regularnych, szybkich przelotów autostradowych pod dużym obciążeniem lub z pełnym bagażnikiem wersji SW.
- Wybierz 1.5 BlueHDi tylko wtedy, gdy w historii serwisowej widnieje modernizacja napędu wałków do specyfikacji 8 mm lub auto jest objęte pełną gwarancją mechaniczną.
Skrzynia manualna, automatyczna EAT6 czy EAT8 – co wybrać?
Układ przeniesienia napędu w 308 II w znacznej mierze decyduje o komforcie i bezawaryjności pojazdu. W przeciwieństwie do nielubianych zautomatyzowanych przekładni jednosprzęgłowych (ETG/BMP) z wcześniejszych lat, druga generacja 308 otrzymała tradycyjne, hydrokinetyczne skrzynie automatyczne japońskiej firmy Aisin.
Skrzynie manualne (5 i 6 biegów)
Pięciobiegowa skrzynia manual
na (montowana w wolnossącym 1.2 PureTech 82 KM oraz słabszych dieslach 1.6 HDi) nie grzeszy precyzją prowadzenia lewarka. Drogi prowadzenia drążka są długie, a praca mechanizmu ma gumowy, mało mechaniczny charakter. Pod względem mechanicznym jest to jednak konstrukcja prosta i tania w naprawach, pozbawiona kosztownego koła dwumasowego w wersjach benzynowych.
Sześciobiegowa przekładnia ręczna (BVM6) oferuje znacznie lepsze stopniowanie na drogach szybkiego ruchu i precyzyjniejszą zmianę przełożeń. Typową przypadłością eksploatacyjną w autach z przebiegami powyżej 150 tys. km są wyrobione tuleje wybieraka, co objawia się luzami na drążku w pozycji neutralnej oraz sporadycznym haczeniem przy wrzucaniu drugiego i trzeciego biegu.
Automaty EAT6 i EAT8 – japońska trwałość Aisin
Zastosowane w Peugeocie 308 II skrzynie z rodziny EAT (Efficient Automatic Transmission) to klasyczne przekładnie hydrokinetyczne japońskiego koncernu Aisin Warner. Wyróżniają się bardzo wysoką kulturą pracy, płynną zmianą biegów bez szarpnięć znanych ze skrzyń dwusprzęgłowych (DSG czy EDC) oraz znakomitą trwałością mechaniczną przekraczającą 300 tys. km – pod jednym kluczowym warunkiem.

Producent przez lata deklarował brak konieczności wymiany oleju przekładniowego, co jest błędem prowadzącym do przegrzewania elektrozaworów w płycie sterującej. Warunkiem długowieczności skrzyń EAT6 (sześciobiegowa, stosowana do 2017–2018 r.) oraz EAT8 (ośmiobiegowa, wprowadzana stopniowo po liftingu) jest statyczna lub dynamiczna wymiana oleju co 60 tys. km. Ośmiobiegowa EAT8 dzięki gęstszemu stopniowaniu pozwala na obniżenie obrotów na autostradzie (przy 140 km/h obroty silnika 2.0 BlueHDi ledwo przekraczają 2000 obr./min), co bezpośrednio przekłada się na ciszę w kabinie i niższe zużycie paliwa.
Wybierz skrzynię manualną, gdy:
- Szukasz najprostszego auta miejskiego i chcesz zminimalizować ryzyko potencjalnych wydatków serwisowych związanych ze starzeniem się płynu hydraulicznego.
- Kupujesz wersję 1.6 e-HDi lub 1.6 BlueHDi o udokumentowanym, niskim przebiegu, a budżet na zakup jest ograniczony.
Zainwestuj w automat EAT6 / EAT8, gdy:
- Cenisz komfort w gęstym ruchu miejskim oraz płynną pracę bez szarpania przy manewrach parkingowych.
- Planujesz zakup wersji 2.0 BlueHDi lub mocniejszego 1.2 PureTech 130 KM – te silniki tworzą ze skrzynią Aisin wyjątkowo harmonijny, trwały duet.
- Poprzedni właściciel udokumentował fakturami okresowe wymiany oleju w skrzyni biegów.
Wersje Peugeota 308 II, których lepiej unikać lub kupować wyłącznie po dokładnym sprawdzeniu
Rynek wtórny pełen jest egzemplarzy Peugeota 308 II w pozornie atrakcyjnych cenach, które w rzeczywistości stanowią minę finansową. O ile sama konstrukcja nadwozia i zawieszenia uchodzi za trwałą, o tyle specyficzne konfiguracje silnikowo-osprzętowe mogą wygenerować koszty przewyższające połowę wartości samochodu.
Oto konfiguracje podwyższonego ryzyka, uszeregowane według skali potencjalnych problemów:
1. Wczesne 1.2 PureTech (2013–2016) z nieznaną historią olejową
Egzemplarze z pierwszych lat produkcji z silnikami 1.2 PureTech (zarówno wolnossące 82 KM, jak i turbo 110/130 KM), które były serwisowane w trybie fabrycznym (wymiany co 25–30 tys. km lub co 2 lata), niosą potężne ryzyko uszkodzenia magistrali olejowej. Jeśli właściciel nie potrafi udokumentować wymiany paska rozrządu na zmodernizowany wariant w ciągu ostatnich 3 lat, a w sitku smoka zalegają fragmenty starej gumy, silnik może zatrzeć się w dowolnym momencie. Dodatkowym problemem tych roczników bywa przedwczesne zużycie pierścieni tłokowych skutkujące apetytem na olej przekraczającym 0,5 litra na 1000 km.
2. 1.5 BlueHDi wyprodukowane przed 2020 rokiem (z łańcuszkiem 7 mm)
Wersje z silnikiem 1.5 BlueHDi z lat 2017–2019 to technologiczna pułapka. Fabryczny łańcuszek spinający wałki o szerokości 7 mm pęka bez wyraźnych objawów ostrzegawczych przy przebiegach 90–140 tys. km. Koszt zakupu kompletnego zestawu modernizacyjnego (wzmocniony łańcuch 8 mm, nowe wałki, pokrywa zaworów, uszczelnienia) wraz z robocizną w wyspecjalizowanym warsztacie wynosi od 4500 do 6000 zł. Zakup takiego auta jest racjonalny wyłącznie wtedy, gdy modernizację przeprowadzono już w ramach akcji serwisowej lub poprzedni właściciel dokonał jej na własny koszt, co potwierdzają numery części na fakturze.
3. Egzemplarze BlueHDi z aktywnym błędem „Usterka układu oczyszczania spalin”
Pojawienie się na desce rozdzielczej komunikatu o usterce układu oczyszczania spalin wraz z odliczaniem kilometrów do unieruchomienia silnika to w modelach BlueHDi najczęściej zwiastun awarii zintegrowanego zbiornika AdBlue. Próby doraźnego kasowania błędu komputerem przed sprzedażą dają spokój zaledwie na kilkadziesiąt kilometrów. Jeśli weryfikacja komputerowa wykaże błędy ciśnienia mocznika (np. P20E8), należy negocjować cenę o minimum 3000–4500 zł na wymianę lub regenerację podzespołu.
Praktyczny przykład kalkulacji ryzyka
Zestawienie dwóch popularnych ofert z portali ogłoszeniowych dobitnie pokazuje różnicę między pozorną okazją a bezpiecznym wyborem:
- Przypadek A: Peugeot 308 II 1.2 PureTech 130 KM z 2015 roku za 27 000 zł, sprowadzony, serwisowany co
30 tys. km. Brak wpisów o wymianie rozrządu. Koszt pakietu startowego obejmujący demontaż miski olejowej, czyszczenie smoka, montaż nowego paska oraz płukanie układu smarowania natychmiast podnosi realny koszt zakupu o 3000–4500 zł. Jeśli dojdzie do tego wysoki pobór oleju z powodu zapieczonych pierścieni, naprawa przestaje mieć uzasadnienie ekonomiczne.
- Przypadek B: Peugeot 308 II 2.0 BlueHDi 150 KM ze skrzynią EAT6 z 2016 roku za 36 000 zł, z przebiegiem 210 tys. km, ale kompletną dokumentacją wymian oleju silnikowego co 15 tys. km i dynamicznej wymiany oleju w skrzyni przy 180 tys. km. Wyższa kwota zakupu zwraca się brakiem ryzyka nagłej awarii mechanicznej jednostki napędowej.
Checklista przedzakupowa – co sprawdzić przed podpisaniem umowy?
Zanim podejmiesz decyzję o zakupie konkretnego egzemplarza, wykonaj cztery precyzyjne kroki weryfikacyjne:
- W silnikach 1.2 PureTech: Odkręć korek wlewu oleju i oświetl pasek rozrządu latarką. Jeśli na jego grzbiecie widoczne są mikropęknięcia, łuszczenie lub postrzępione krawędzie, auto nie nadaje się do powrotu na kołach bez natychmiastowego serwisu.
- W silnikach 1.5 BlueHDi: Uruchom zimny silnik przy otwartej masce. Metaliczny, cykliczny szelest z lewej strony pokrywy zaworów oznacza rozciągnięty łańcuszek 7 mm kwalifikujący się do natychmiastowej wymiany.
- Diagnostyka komputerowa: Podłącz interfejs diagnostyczny obsługujący protokół PSA. Szukaj ukrytych lub skasowanych błędów z grupy P20xx (układ redukcji emisji NOx / AdBlue) oraz historii ciśnienia oleju na biegu jałowym.
- Praca skrzyni EAT: Podczas jazdy próbnej wykonaj manewry parkingowe z częstą zmianą trybów D i R oraz dynamiczne przyspieszenie z gazem w podłodze. Skrzynia Aisin powinna zmieniać biegi niezauważalnie – jakiekolwiek twarde uderzenia dyskwalifikują dany egzemplarz bez wcześniejszej inspekcji elektrozaworów.
Druga generacja Peugeota 308 pozostaje jedną z najciekawszych propozycji w segmencie C pod względem relacji ceny do rocznika, komfortu resorowania i przestronności bagażnika – zwłaszcza w wersji kombi SW. Bezproblemowa eksploatacja tego modelu zależy jednak od odrzucenia ryzykownych odmian z początków produkcji. Wybór dopracowanego diesla 1.6 BlueHDi, pancernego 2.0 BlueHDi lub benzynowego 1.2 PureTech z przejrzystą historią częstych wymian oleju to najprostsza droga do bezpiecznego zakupu auta, które posłuży przez kolejne lata bez drenażu domowego budżetu.



